نظریهٔ عقلانی – عاطفی

 از امروز تا 31 مرداد ماه با کد Janblaghy از 25 درصد تخفیف ویژه تمامی محصولات محمد جانبلاغی بهره مند شوید.

به نام خدای بخشنده و مهربان

  تعداد نمایش : 1809

نظریه عقلانى – عاطفى (Retional-Emotive) در نیمهٔ دوم قرن بیستم توسط آلرت الیس (Ellis) پایه‌گذارى شد.

وى نخست روانکاو بود، اما در خلال سال‌هاى ۱۹۵۰ – ۱۹۶۰ میلادى در جستجوى روشى بر آمد که بتواند مشکلات روانى را سریع‌تر حل کن و نهایتاً نظریهٔ عقلانى – عاطفى را بنا نهاد.

نظریهٔ عقلانى – عاطفى از افکار فلاسفه‌اى چون اپیکتتوس (Epictetus)، زنو (Zeno)، و سیسرو (Cicero) سرچشمه گرفته است.

به نظر اپیکتتوس، خود واقعه اضطراب و نگرانى ایجاد نمى‌کند، بلکه ریشهٔ اضطراب و نگرانى در افکار و نظام اعتقادى نامعقول انسان قرار دارد. اجتماعى بودن انسان، اثر عقیده و فکر بر رفتار، و حاکم بودن انسان بر سرنوشت خویش – که همگى در نظریهٔ روان‌‌شناسى فردى توسط آدلر نیز مطرح شده است – در پیدایش نظریهٔ عقلانى – عاطفى مؤثر بوده‌اند.

انسان پس از برخورد با محرک بر اساس تفسیر و برداشت خویش، بدان پاسخ مى‌دهد. لذا افکار و نظام اعتقادى فرد در چگونگى پاسخ به محرک‌ها تأثیر دارد. از این‌رو، نظریهٔ عقلانى – عاطفى با نظریه‌هاى روان‌شناسى فردى و رفتار درمانى وجوه اشتراکى دارد (الیس، ۱۹۷۳).

 انواع روش درمانی

براى اینکه افکار و نظام اعتقادى نامعقول مراجع به حداقل کاهش یابند و یا از بین بروند از سه روش درمانى عاطفی، درمان‌شناختی، و درمان رفتارى مى‌توان استفاده کرد.

درمان عاطفى

برقرارى رابطه با مراجع که باید با احساس


 


(این مقاله از سری مقالات کاربران ویژه است که برای مشاهده آن باید عضو ویژه سایت مکتب زندگی باشید.)

هم اکنون عضو ویژه مکتب زندگی شوید

  اگر عضو مکتب زندگی هستید برای ورود به بخش کاربری ویژه لطفا هم اکنون وارد شوید 

عضویت ویژه سایت مکتب زندگی

آیا این مطالب جدید را مطالعه کرده اید؟


اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

درپناه حق باشید.
 سخن روز مکتب زندگی:
 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

8 + 3 =